Διαβάστε την Στείριδα και το Στείρι στο wordpress.com κάνοντας κλικ στους παρακάτω συνδέσμους

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Crimen majastatis.

του παπά Ηλία
Crimen majastatis, σημαίνει «έγκλημα κατά της μεγαλειότητας».

Και περί ποιας μεγαλειότητας ο λόγος;

Πρόκειται για την μεγαλειότητα του Νέρωνα και του Καλιγούλα και όλων των άλλων ανθρωποειδών της ίδιας συνομοταξίας. Οι οποίοι, σύμφωνα με το «Ρωμαϊκόν Άδικον» («Δίκαιον» το λένε οι νομικοί) ήταν, σιγουρότατα, θεοί…



Και όποιος δεν τους προσκυνούσε, ως θεούς, και δεν τους πρόσφερε την αντίστοιχη λατρεία διέπραττε το προαναφερόμενο έγκλημα. Που συνεπαγόταν ακόμη και την ποινή του θανάτου. Με αποτέλεσμα να το πληρώσουν με τη ζωή τους εκατομμύρια χριστιανών.

Όμως έγκλημα κατά της μεγαλειότητας θα επικαλεστεί και ο Χριστός για όσους από μας, στη δευτέρα παρουσία του, θα μας εξαποστείλει στην αιώνια κόλαση:

«Πείνασα-θα μας πει-και δεν μου δώσατε να φάω, δίψασα και δεν μου δώσατε να πιω. Ήμουνα ξένος και μετανάστης και με είχατε στοιβαγμένο μέσα σε άθλια γκέτο. Ήμουνα άρρωστος και στη φυλακή. Και, εξαιτίας της απανθρωπιάς σας, με εγκαταλείψατε να αργοπεθαίνω»!…

Αλλά στη δεύτερή του παρουσία ο Χριστός δεν θα έλθει σαν ένας κοινός θνητός, όπως στην πρώτη. Θα εμφανιστεί με όλη τη θεϊκή του λαμπρότητα.

Κι εμείς αλλοπρόσαλλοι, όπως είμαστε, θα του πούμε:

Μα τι λέτε, Μεγαλειότατε! Θα σας βλέπαμε εμείς μέσα σ’ αυτό το αστραφτερό μεγαλείο και δεν θα σας δίναμε να φάτε και να πιείτε; Και δεν θα σας προσφέραμε φιλοξενία; Και δεν θα σας πηγαίναμε στους καλύτερους γιατρούς του κόσμου, αν είχατε αρρωστήσει; Ή μήπως θα τολμούσαμε να σας πετάξουμε στη φυλακή;

Εμείς θα πέφταμε μπρούμυτα να σας προσκυνάμε! Και θα γλύφαμε ακόμη και το χώμα μπροστά στα πόδια σας!…
Εμείς είχαμε τόσους και τόσους διαπρεπείς εκπροσώπους της βαριάς βιομηχανίας της αδικίας, της ληστείας και της απάτης. Νόμιμης και παράνομης. Που άρπαζαν όποτε ήθελαν, όσα ήθελαν. Και τους είχαμε στο απυρόβλητο και στην ασυλία. Κι όχι μόνο δεν τους καταδικάζαμε, αλλά και τους χειροκροτούσαμε και τους ζητωκραυγάζαμε. Και καμαρώναμε να τους έχουμε κυβερνήτες μας.

Το μόνο, που τους ζητούσαμε ήταν να αλλάζουν πού και πού τα τέραταπου μας κυβερνούσαν. Να πηγαίνουν, για παράδειγμα, απ’ τη Σκύλλα στη Χάρυβδη. Και τανάπαλιν….


Γιατί είχαμε πολύ λεπτά γούστα. Και πλήτταμε απ’ τη ρουτίνα και τη μονοτονία. Αλλά, σε κάθε περίπτωση, το μεγαλείο τους μας μάγευε. Και μας γοήτευε το γεγονός ότι τα τέρατα αυτά προέρχονταν από ηγεμονικούς οίκους και μεγάλα τζάκια! Χώμα γινόμασταν να μας πατάνε. Κι όταν ακόμη μας έγδερναν και ξεπουλούσαν την πατρίδα μας!….

Και πώς είναι δυνατόν τώρα σεις, Μεγαλειότατε, να μας εξαποστέλλετε στην αιώνια κόλαση! Εμάς που τόσο λατρέψαμε και προσκυνήσαμε τα μεγαλεία, σε όλη τη μεγαλοπρέπεια της διαφθοράς τους! Μπορεί, εσείς, που φαίνεστε τόσο καλός, να είστε τόσο σκληρός και απάνθρωπος!

Κι εκείνος θα μας αποκριθεί:

Η κόλαση δεν είναι δικό μου, αλλά δικό σας δημιούργημα. Εσείς τη χτίσατε και τη συντηρήσατε. Με τους ηγεμονικούς σας οίκους και τα τζάκια, των διεφθαρμένων και λήσταρχων εκλεκτών σας. Που καταδίκαζαν τους συνανθρώπους σας, χωρίς οίκτο και έλεος, σε βίαιο ή και αργό θάνατο με την κακουργονομία τους! Που, μάλιστα, χωρίς ντροπή και χωρίς φιλότιμο, την χαρακτήριζαν και ως «ευνομία». Και στο όνομα αυτής της κακουργούσας «ευνομίας» αποδιδόταν και η, λεγόμενη, «Δικαιοσύνη» τους!…

Κι εμείς αθεράπευτα υποκριτές θα του πούμε:

-Μα Μεγαλειότατε, αυτοί που πέθαιναν απ’ την ανέχεια ήταν τεμπέληδες και ανεπρόκοποι και τιποτένιοι, «άχθος αρούρης»! Όπως έλεγαν τ’ αφεντικά μας οι Γερμαναράδες, κλπ, αλλά και κάποια δικά μας πολιτικά παχύδερμα…

Κι αυτοί, που σάπιζαν στις φυλακές, ήταν «κακοποιοί». Και κάποιοι μάλιστα, ανάμεσά τους, ήταν και τρομοκράτες, όπως τους αποκαλούσαν οι τρομοκράτες πολιτικοί μας και τα τρομοκρατικά ΜΜΕ. Γιατί, λέει, έθεταν σε κίνδυνο την καθωσπρέπει κοινωνία μας. Που εκείνοι προσπαθούσαν να σώσουν!…

Αλλά εσείς δεν είστε σαν αυτούς. Δεν σας είδαμε ποτέ ανάμεσά τους!

Κι εκείνος αδυσώπητος και άτεγκτος θα μας αποκριθεί:

-Κι όμως κάματε λάθος. Καθένας απ’ αυτούς τους τιποτένιους και κακοποιούς, ήταν και ένας αδελφός μου….

Ή μήπως κι εγώ δεν ήμουν ένας απ’ αυτούς; Άλλωστε, γιατί με σταυρώσατε!

….Εσείς και οι καθωσπρέπει αρχιτρομοκράτες και κακούργοι κυβερνήτες σας….

Δεν υπάρχουν σχόλια: