Αρπακτικές ακρίδες, ιταμοί δυνάστες.

του Γιάννη Τριάντη

Την ώρα που οι ανατριχιαστικές δηλώσεις του Σόιμπλε και των ομοίων του αποκάλυπταν πλήρως τη δολοφονική περιφρόνησή τους έναντι της Ελλάδος, ένα κύμα φιλελληνικών δηλώσεων και εκδηλώσεων υπενθύμιζε ότι η συκοφαντημένη χώρα μας δεν είναι μόνη. Πολιτικοί ηγέτες, οικονομολόγοι, πρώην (και νυν) ιθύνοντες της Ένωσης και πλήθος κόσμου απανταχού της Γης δια-δηλώνουν τόσο την αντίθεσή τους στην ολέθρια οικονομική συνταγή όσο και την αποστροφή τους για τις χυδαίες και αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις. Ευφρόσυνη η εξέλιξη αυτή και ελπιδοφόρα η προοπτική της...

Οι δραματικές εξελίξεις και το αμείλικτο ερώτημα.

του Γιάννη Τριάντη 

Ένα ευθύ ερώτημα προβάλλει αμείλικτο μετά τις τελευταίες δραματικές εξελίξεις: Είναι ικανό το νέο Μνημόνιο (μαζί με το «κούρεμα» και τη δανειακή σύμβαση) να προσφέρει στην Ελλάδα ελπίδες οικονομικής ανάκαμψης και ευοίωνης προοπτικής; Δυστυχώς, η απάντηση είναι αρνητική...

Το «κουαρτέτο» της συμφοράς.

Του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ

«Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
για πόλεμο στο μακρινό το Ιράν.
Ο πρώτος από πόλεμο δεν κάτεχε.
Ο δεύτερος τις κακουχίες δεν άντεχε.
Ο τρίτος ήταν υποκείμενο γελοίο.
Κι ο τέταρτος φοβότανε το κρύο.
Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
αλλά δεν φτάνουνε ποτέ στο Ιράν.

(«Ο κύκλος με την κιμωλία», Μπέρτολτ Μπρεχτ, απόδοση στίχων: Οδυσσέας Ελύτης, μουσική: Μάνος Χατζιδάκις.)

Χρεοκοπία μετά «κουρέματος».

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Η χώρα βαδίζει εβδομάδα με την εβδομάδα, μήνα με τον μήνα, στη χρεοκοπία, χωρίς να υπάρχουν πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις ικανές να ανασχέσουν αυτήν την καταστροφική πορεία.

Νέο εθνικό έγκλημα επί θύραις.

του Γιάννη Τριάντη

Αν η χρεωκοπία της Ελλάδος είναι πιθανή, γιατί οι εταίροι συνεχίζουν να τη χρηματοδοτούν; Αυτό είναι το πρώτο ερώτημα. Το δεύτερο αφορά την περίφημη συνταγή του Μνημονίου:

Διχαστικά διλήμματα και εκβιασμοί.

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Το πρώτο τρίμηνο του 2012 μοιάζει με σενάριο ολοκληρωτικής καταστροφής: Η ήδη διαλυμένη ελληνική οικονομία θα υποστεί νέα πλήγματα μέσω της -για τέταρτο συνεχές έτος- βαθιάς ύφεσης και της διάλυσης του παραγωγικού της ιστού. Παράλληλα, η πλήρης διάλυση των εργασιακών σχέσεων, η συνεχής μείωση μισθών και συντάξεων, οι μαζικές απολύσεις, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα, όχι μόνο ανατροφοδοτούν τη βαθιά ύφεση, αλλά οδηγούν σε καλπάζουσα φτωχοποίηση εκατομμύρια πολίτες...

Η Δημοκρατία σε αναστολή.

Τα συστημικά-μνημονιακά συμφέροντα, αφού οδήγησαν σε διάλυση το πολιτικό σύστημα και προώθησαν τον εκλεκτό τους στη θέση του πρωθυπουργού, επιδιώκουν τώρα να «τσιμεντάρουν», να μονιμοποιήσουν το σημερινό σχήμα «διακυβέρνησης», μέχρι τουλάχιστον να πετύχουν τους επόμενους βασικούς τους στόχους:

Τη «βαλκανοποίηση» των μισθών, των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, την επίσημη έναρξη της «εθνικής δημοπρασίας» της δημόσιας-εθνικής περιουσίας και τον απόλυτο έλεγχο των εξελίξεων κατά την επόμενη περίοδο, ακόμα κι αν συμβεί το απευκταίο γι' αυτούς, γεγονός να προκηρυχθούν εκλογές. Τα κόμματα της διακυβέρνησης έχουν απωλέσει κάθε δυνατότητα παρέμβασης στις εξελίξεις και σύρονται πίσω από τους σχεδιασμούς και τις επιλογές των συστημικών συμφερόντων...

Ανήκεστος βλάβη.

του Γιάννη Τριάντη

Θα δώσουν λόγο. Όλοι τους. Από τον Παπανδρέου, τον Παπαδήμο –μαζί και όσοι συνυπέγραψαν το έγκλημα του Μνημονίου– μέχρι τους αβροδίαιτους προπαγανδιστές της ολέθριας πολιτικής... Θα πληρώσουν ακριβά για την ανήκεστο βλάβη που προκάλεσαν στη χώρα. Όλοι τους. Θα τιμωρηθούν πολιτικά – ίσως και ποινικά ορισμένοι εξ αυτών. Θα απομονωθούν κοινωνικά. Ήδη δεν τολμούν να βγουν στον δρόμο. Πολιτικοί και προπαγανδιστές... Και βέβαια, θα καταγραφούν οριστικά ως ολετήρες στα μαύρα κατάστιχα της Ιστορίας.

Το Μνημόνιο θέλει την Ακροδεξιά του.

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Η ιστορία «επαναλαμβάνεται», δυστυχώς ως τραγωδία... Τριάντα οκτώ χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, τριάντα εννέα χρόνια μετά την πτώση της χούντας των απριλιανών, το αίτημα της τότε εξέγερσης για «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» αναδύεται ως κραυγή αγωνίας των ημερών μας... Αίτημα στο οποίο προστίθεται η λαϊκή απαίτηση για Δημοκρατία και Ανεξαρτησία...

Όπως έστρωσαν θα κοιμηθούν.

του Γιάννη Τριάντη
Μέσα στον ανεμοστρόβιλο των νέων μέτρων και στο ομιχλώδες κλίμα για την τύχη της Ελλάδος, ξεχωρίζουν δύο στοιχεία. Το καταρρακωμένο και ανυπόληπτο πρόσωπο της κυβέρνησης είναι το ένα. Η συγκροτημένη χρεοκοπία της Ελλάδος, χωρίς έξοδο από την Ευρωζώνη, είναι το άλλο.

«Δυστυχώς που κυβερνάτε εσείς»

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Δεν υπάρχει πρωθυπουργός, δεν υπάρχει κυβέρνηση. Στη θέση τους τη διακυβέρνηση ασκεί ένα «λογιστήριο», που εκδίδει ανά διαστήματα αποφάσεις και μέτρα τα οποία οδηγούν συστηματικά στη διάλυση της οικονομίας και της παραγωγικής δομής, στην οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση των πολιτών.

Ο «αρραβώνας» ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.

Του Μενέλαου Γκίβαλου
Αποτελεί κοινοτοπία η διαπίστωση ότι η χώρα εδώ και μήνες δεν κυβερνάται. Ο κ. Γ. Παπανδρέου αφού -ατύπως- υπέβαλε την παραίτησή του στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης εδώ και καιρό, και αφού ανέθεσε στον τελευταίο ανασχηματισμό τη «συγκυβέρνηση» στον κ. Ευάγγ. Βενιζέλο, συνειδητοποιεί ότι ο «κύκλος κλείνει».

Αυτοευτελισμός και εξαχρείωση.

Του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ
 Αναπληρωτή καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Προσποιούνται, υποκριτικά, ότι δεν καταλαβαίνουν την ατομική και συλλογική τους απαξίωση στα μάτια του ελληνικού λαού.

Εφιάλτης διαρκείας...

του Γιάννη Τριάντη
Στο ερώτημα «τι μπορούν να περιμένουν οι Έλληνες» μετά τα νέα μέτρα, το νέο Μνημόνιο και τις νέες υποσχέσεις για σωτηρία της χώρας, η απάντηση είναι μία, μονότονη και παγερή: «Τα χειρότερα»... Και προκύπτει ευθέως η απάντηση αυτή από τα νούμερα και τα στοιχεία. Τα οποία είναι αμείλικτα και δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αισιόδοξης προσμονής...

Απέναντι στη λαϊκή οργή

Του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ

Αυτήν τη φορά η επιχείρηση εκφοβισμού και τρομοκράτησης της κοινωνίας δεν είχε τα «αναμενόμενα» αποτελέσματα για την κυβέρνηση, αφού το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή» απέδειξε ότι η αξιοπιστία και το «κύρος» της ίδιας της κυβέρνησης αποτιμώνται πλέον σε «πενταροδεκάρες»...

Παριστάνουν ότι κυβερνούν

Του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ Αναπληρωτή καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών

Ζούμε μια κατάσταση από την πλευρά της κυβερνητικής εξουσίας την οποία θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε, χωρίς υπερβολή, «εικονική διακυβέρνηση». Ένα δηκτικό «ανέκδοτο» που ήθελε να «κωδικοποιήσει» την κρίση των χωρών του πρώην ανατολικού συνασπισμού, η οποία οδήγησε στην κατάρρευση των καθεστώτων τους, έλεγε ότι σ’ αυτούς τους τύπους καθεστώτων το κράτος «παρίστανε» ότι πλήρωνε τους εργαζόμενους και αυτοί, με τη σειρά τους, «παρίσταναν» ότι δούλευαν...

Ο «οδικός χάρτης» προς την καταστροφή

Του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ Αναπληρωτή καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών
Πριν από έναν χρόνο ο πρωθυπουργός μας περιέγραφε, σε επίσημη ομιλία του, την πορεία της χώρας μας χρησιμοποιώντας (με λάθος τρόπο) ως αναφορά την «Ιθάκη» του Καβάφη. Δυστυχώς για τον ελληνικό λαό, ως «Ιθάκη» ο κ. Γιώργος Παπανδρέου εννοούσε το «Μνημόνιο» και το ΔΝΤ...

Αποτυχημένη θεωρούν οι επιτηρητές μας την κυβέρνηση του Παπανδρέου του τρίτου

Του Κώστα Νικολάου

Η χώρα μας βρίσκεται στο μη περαιτέρω. Η κυβέρνησή μας υπό τον Παπανδρέου τον τρίτο αδρανεί αυτοσχεδιάζοντας. Οι ξένοι... σωτήρες (που δεν λειτούργησαν ΠΟΤΕ ως φίλοι και σύμμαχοι απέναντί μας) μας έχουν περάσει τη θηλιά στον λαιμό. Η ανεργία καλπάζει και μαζί με την υποαπασχόληση έχει ξεπεράσει κάθε ανεκτό όριο.

«Κάνε κουράγιο και ξεπούλα»

Του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ

Απογοήτευση, που εγγίζει σε ορισμένες περιπτώσεις τα όρια του πανικού, έχει καταλάβει τα «συστημικά - μνημονιακά» συμφέροντα που στηρίζουν φανατικά την κυβέρνηση. Κατά τη γνώμη τους η κυβέρνηση δεν διαθέτει την απαιτούμενη τόλμη (κάποιοι της υπέδειξαν μάλιστα να υποβληθεί σε «ασκήσεις θάρρους») για να προωθήσει τα «μέτρα», για να προχωρήσει με γρήγορους ρυθμούς στο ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας.

Μηχανισμός διάλυσης της κοινωνίας

Του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ

Η απόσταση μεταξύ της, επικοινωνιακού χαρακτήρα, αισιοδοξίας του πρωθυπουργού και της τραγικής πραγματικότητας που ζούμε προσλαμβάνει τη μορφή πολιτικής σχιζοφρένειας...