Είναι απορίας άξιο, τι ακριβώς περιμένουν στο μέλλον , μετατρέποντας τους ανθρώπους σε άνεργους ή εργαζόμενους σε αγγαρεία.
Τι φιλόδοξα σχέδια ανάπτυξης μπορεί να υπάρχουν σε ένα κράτος που το εργατικό του δυναμικό κάθε βαθμίδας έχει ως όνειρο να έχει μια δουλειά για ένα μεροκάματο για να περισώσει όπως όπως τη ζωή του, και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι στη πλειοψηφία τους να βγαίνουν από το σπίτι το πρωί με μόνη φιλοδοξία και ελπίδα, το πως να περάσουν δέκα ή δώδεκα ώρες δουλειάς που δεν τους αποφέρουν τίποτα άλλο από ένα μισθό ή ένα μεροκάματο της πλάκας....
