Η επίκαιρη χρεοκοπία του 1893.

του Ιουλιανού
Την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τον Χαρ. Τρικούπη έγιναν οι πρώτες προσπάθειες “δημοσιονομικής εξυγίανσης”. Ορος που περιλάμβανε μεταξύ άλλων και την “αναμόρφωση του δημοσιονομικού και διοικητικού οργανισμού της χώρας, την εκβιομηχάνιση και την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας”. Και για να σας προλάβω, όχι η Ευελφαλια στην εργασία δεν προέρχεται από εκείνα τα χρόνια.

Τι σημαίνουν τα νέα μέτρα για την κοινωνία (και γιατί πρέπει να βγούμε ΌΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ)

Συγγραφή :Σκληρο-Πυρηνικός Φυσικός

Το περιεχόμενο της νέας δανειακής σύμβασης αποδεικνύει τη συστημική βία της τρέχουσας προσπάθειας να αλλάξουν άρδην οι κοινωνικοί όροι μέσα στην ελληνική κοινωνία, την προσπάθεια “αλλαγής καθεστώτος” σε όλα τα επίπεδα. Αποτελεί πραγματική κήρυξη πολέμου στην κοινωνία.

Ανακαταλάβετε το πολυτεχνείο!

του ΚΙΜΠΙ

Για όσους βιάζονται να κλείσουν όπως-όπως τον περίφημο «κύκλο της µεταπολίτευσης», έχω να πω τούτο: Μη βιάζεστε, παλικάρια. Μπορεί να κλειστείτε εσείς απ’ έξω απ’ τον κύκλο. Η Ιστορία έχει αφήκει ανοιχτούς, ορθάνοιχτους λογαριασµούς. Ανοιχτούς από τον Νοέµβριο του 1973. Που δεν έχουν να κάνουν µ’αυτό που λέµε «γενιά του Πολυτεχνείου», αλλά µε τον ανεξόφλητο λογαριασμό µιας «άλλης Ελλάδας».

Το πολιτικό κόστος και η επικοινωνιολογία της τυραννίας.

Του Mind the Gap
Η φράση “δεν υπολογίζουμε το πολιτικό κόστος” χρησιμοποιείται τα τελευταία δύο χρόνια σε κάθε εξαγγελία αντικοινωνικών μέτρων από το επιτελείο της κυβέρνησης. Είναι βασικό εργαλείο της επικοινωνιακής πολιτικής, είναι προσεκτικά επιλεγμένη και όχι ένα τυχαίο κλισέ μιας ξύλινης γλώσσας.