Αρπακτικές ακρίδες, ιταμοί δυνάστες.

του Γιάννη Τριάντη

Την ώρα που οι ανατριχιαστικές δηλώσεις του Σόιμπλε και των ομοίων του αποκάλυπταν πλήρως τη δολοφονική περιφρόνησή τους έναντι της Ελλάδος, ένα κύμα φιλελληνικών δηλώσεων και εκδηλώσεων υπενθύμιζε ότι η συκοφαντημένη χώρα μας δεν είναι μόνη. Πολιτικοί ηγέτες, οικονομολόγοι, πρώην (και νυν) ιθύνοντες της Ένωσης και πλήθος κόσμου απανταχού της Γης δια-δηλώνουν τόσο την αντίθεσή τους στην ολέθρια οικονομική συνταγή όσο και την αποστροφή τους για τις χυδαίες και αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις. Ευφρόσυνη η εξέλιξη αυτή και ελπιδοφόρα η προοπτική της...

Οι δραματικές εξελίξεις και το αμείλικτο ερώτημα.

του Γιάννη Τριάντη 

Ένα ευθύ ερώτημα προβάλλει αμείλικτο μετά τις τελευταίες δραματικές εξελίξεις: Είναι ικανό το νέο Μνημόνιο (μαζί με το «κούρεμα» και τη δανειακή σύμβαση) να προσφέρει στην Ελλάδα ελπίδες οικονομικής ανάκαμψης και ευοίωνης προοπτικής; Δυστυχώς, η απάντηση είναι αρνητική...

Το «κουαρτέτο» της συμφοράς.

Του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ

«Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
για πόλεμο στο μακρινό το Ιράν.
Ο πρώτος από πόλεμο δεν κάτεχε.
Ο δεύτερος τις κακουχίες δεν άντεχε.
Ο τρίτος ήταν υποκείμενο γελοίο.
Κι ο τέταρτος φοβότανε το κρύο.
Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
αλλά δεν φτάνουνε ποτέ στο Ιράν.

(«Ο κύκλος με την κιμωλία», Μπέρτολτ Μπρεχτ, απόδοση στίχων: Οδυσσέας Ελύτης, μουσική: Μάνος Χατζιδάκις.)

Χρεοκοπία μετά «κουρέματος».

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Η χώρα βαδίζει εβδομάδα με την εβδομάδα, μήνα με τον μήνα, στη χρεοκοπία, χωρίς να υπάρχουν πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις ικανές να ανασχέσουν αυτήν την καταστροφική πορεία.

Η Δημοκρατία σε αναστολή.

Τα συστημικά-μνημονιακά συμφέροντα, αφού οδήγησαν σε διάλυση το πολιτικό σύστημα και προώθησαν τον εκλεκτό τους στη θέση του πρωθυπουργού, επιδιώκουν τώρα να «τσιμεντάρουν», να μονιμοποιήσουν το σημερινό σχήμα «διακυβέρνησης», μέχρι τουλάχιστον να πετύχουν τους επόμενους βασικούς τους στόχους:

Τη «βαλκανοποίηση» των μισθών, των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, την επίσημη έναρξη της «εθνικής δημοπρασίας» της δημόσιας-εθνικής περιουσίας και τον απόλυτο έλεγχο των εξελίξεων κατά την επόμενη περίοδο, ακόμα κι αν συμβεί το απευκταίο γι' αυτούς, γεγονός να προκηρυχθούν εκλογές. Τα κόμματα της διακυβέρνησης έχουν απωλέσει κάθε δυνατότητα παρέμβασης στις εξελίξεις και σύρονται πίσω από τους σχεδιασμούς και τις επιλογές των συστημικών συμφερόντων...

... Ας περιμένουν οι σαμπάνιες.

του Γιάννη Τριάντη

Και οι έσχατοι έσονται πρώτοι; Αυτό λένε οι τελευταίες δημοσκοπήσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ στα ύψη, ο Κουβέλης στη Βουλή και το ΠΑΣΟΚ στα τάρταρα. Ας προσέξουν, όμως, όσοι βιάζονται ν' ανοίξουν σαμπάνιες. Ο δικομματισμός είναι Λερναία Ύδρα, δεν είναι παίξε γέλασε. Και η «καθεστωτική λογική» έχει τον τρόπο της να επιβάλλεται, ως και στις πιο δύσκολες στιγμές της.

Ο θρίαμβος του τίποτε...

του Γιάννη Τριάντη

Εκάς για σήμερα το ευρώ και η 6η δόση, η κυβέρνηση Παπαδήμου και οι εκλογές, οι φιλοδοξίες του Γ. Παπανδρέου και οι διεργασίες στο αμήχανο ΠΑΣΟΚ. Σήμερα ο λόγος για την πραγματική Οικονομία, η οποία υποτίθεται ότι αποτελεί προτεραιότητα για τα πολιτικά κόμματα όλων των χωρών και πασών των αποχρώσεων. Υποτίθεται... Διότι, δυστυχώς, συμβαίνει το αντίθετο.

Κυβέρνηση των «εργολάβων» του Μνημονίου.

Του Μενέλαου Γκίβαλου
Ένα ευτελισμένο, καταρρέον πολιτικό σύστημα, μέσα από μια σειρά εκβιασμών, συμβιβασμών και ευτελών κομματικών σκοπιμοτήτων, παρήγαγε μια κυβέρνηση «συνεργασίας» που δεν διαθέτει δημοκρατική και κοινωνική νομιμοποίηση.

Κοινωνική βία, καθεστωτική υποκρισία.

του Γιάννη Τριάντη Όταν η κρίση χτυπούσε την πόρτα της υφηλίου, κάποιοι προέβλεπαν αναταραχές και ανεξέλεγκτες κοινωνικές αντιδράσεις. Επιβεβαιώθηκαν. Ήταν θέμα απλής λογικής. Όχι της στεγνής λογικής που θεωρεί τους ανθρώπους στοιχεία της στατιστικής, αλλά εκείνης που συνυπολογίζει και συνεκτιμά πολλούς παράγοντες.

Διεκπεραίωσε με «επιτυχία» τον ρόλο του.

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Για πρώτη φορά στη νεώτερη ιστορία του τόπου μια κυβέρνηση που συμπλήρωσε τα δύο χρόνια παραμονής της στην εξουσία όχι μόνο δεν έχει να παρουσιάσει κάποιο θετικό απολογισμό, αλλά ΕΓΚΑΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΝΑ ΑΠΟΛΟΓΗΘΕΙ ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΟΔΗΓΗΣΕ, ΜΕΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ, ΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΗΝ «ΚΟΛΑΣΗ».

«Κούρεμα» της εθνικής περιουσίας.

Του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ
Επιτέλους φθάσαμε στο «ψητό»! Στο ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας και των βασικών υποδομών της χώρας... Γιατί νομίζατε ότι μας δάνεισαν τα εκατοντάδες δισ. ευρώ; Μήπως ήταν τόσο αφελείς οι δανειστές μας ώστε να μην αντιλαμβάνονται ότι η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να ξεχρεώσει αυτά τα τεράστια ποσά που αυξάνονται με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου λόγω των υψηλότατων επιτοκίων; Όχι βέβαια...

Όπως έστρωσαν θα κοιμηθούν.

του Γιάννη Τριάντη
Μέσα στον ανεμοστρόβιλο των νέων μέτρων και στο ομιχλώδες κλίμα για την τύχη της Ελλάδος, ξεχωρίζουν δύο στοιχεία. Το καταρρακωμένο και ανυπόληπτο πρόσωπο της κυβέρνησης είναι το ένα. Η συγκροτημένη χρεοκοπία της Ελλάδος, χωρίς έξοδο από την Ευρωζώνη, είναι το άλλο.

Πλήρης (και όχι επιλεκτική) κυβερνητική χρεοκοπία.

Του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ 
Αναπληρωτή καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Δεν πέρασαν παρά λίγες ημέρες από την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, η έγκριση του οποίου επιβλήθηκε υπό το κράτος των εκβιαστικών διλημμάτων στους βουλευτές και της απηνούς εξόντωσης και ξυλοδαρμού των διαμαρτυρομένων πολιτών.

...Και τι ντροπή για σοσιαλιστές

του Γιάννη Τριάντη

Ένα σαρκαστικό παράδοξο σημαδεύει το μείζον, αυτήν τη στιγμή, οικονομικό θέμα της υφηλίου. Δηλαδή την ελληνική κρίση, η οποία απειλεί τα θεμέλια της Ένωσης και κατ' επέκτασιν τις εξελίξεις στην παγκόσμια οικονομία. Το παράδοξο είναι το εξής: Σε αγαστή σύμπνοια οι συντηρητικοί και οι σοσιαλδημοκράτες της Ένωσης –όπου αυτοί κυβερνούν– επιμένουν στην ίδια ολέθρια για την Ελλάδα συνταγή, ενώ αντιτίθεται ένας συντηρητικός αρχηγός κόμματος, ο Σαμαράς, με επιχειρήματα που χρησιμοποιούν οι σοσιαλιστές αρχηγοί κομμάτων, αλλά και πλήθος ουδέτερων αναλυτών!

«Άφες τους νεκρούς θάπτειν τους εαυτών νεκρούς» (Β΄ Κορ. Γ΄ 6)

Του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ

Άρκεσε η οργισμένη κραυγή των εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών στο Σύνταγμα, των εκατομμυρίων σ' όλη τη χώρα, για να καταρρεύσει μια κυβερνητική εξουσία που παραπαίει εδώ και μήνες, αγοράζοντας «πολιτικό χρόνο» με την εκχώρηση της εθνικής και δημόσιας περιουσίας.

Απέναντι στη λαϊκή οργή

Του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ

Αυτήν τη φορά η επιχείρηση εκφοβισμού και τρομοκράτησης της κοινωνίας δεν είχε τα «αναμενόμενα» αποτελέσματα για την κυβέρνηση, αφού το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή» απέδειξε ότι η αξιοπιστία και το «κύρος» της ίδιας της κυβέρνησης αποτιμώνται πλέον σε «πενταροδεκάρες»...

Καλοστημένη επιχείρηση εκβιασμών...

του Γιάννη Τριάντη

Τι συνέβη και ήρθε ξαφνικά η συντέλεια του κόσμου, με την Ελλάδα υποψήφια για έξοδο από την Ευρωζώνη; Πώς γίνεται οι έπαινοι για την «καλή πορεία της χώρας» να μετατραπούν εν μια νυκτί σε κασσανδρισμούς και σκοτεινές προβλέψεις;

Πνιγηρή ατμόσφαιρα και χάος...

του Γιάννη Τριάντη

Αμηχανία, ανασφάλεια, φόβος, ζόφος, αδιέξοδο, κόλαση... Στις έννοιες αυτές, ένα πνιγηρό σύνολο που αποδίδει πλήρως την εικόνα της χώρας, προστίθεται τώρα και η λέξη «χάος». Και δη εις διπλούν! Χάος στην αδύναμη, χλωμή και σπαρασσόμενη κυβερνητική ζώνη, χάος και στην Ένωση, με σχιζοφρενικές πτυχές για το «ελληνικό ζήτημα»... 

Ο «οδικός χάρτης» προς την καταστροφή

Του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ Αναπληρωτή καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών
Πριν από έναν χρόνο ο πρωθυπουργός μας περιέγραφε, σε επίσημη ομιλία του, την πορεία της χώρας μας χρησιμοποιώντας (με λάθος τρόπο) ως αναφορά την «Ιθάκη» του Καβάφη. Δυστυχώς για τον ελληνικό λαό, ως «Ιθάκη» ο κ. Γιώργος Παπανδρέου εννοούσε το «Μνημόνιο» και το ΔΝΤ...

«Εκτελεστές συμβολαίων»

Του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ

Όταν ένας πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του θέτουν σ’ έναν λαό που υποφέρει, που χειμάζεται, που αγωνιά για το παρόν και το μέλλον του, το κυνικό δίλημμα «ή σας κόβουμε μισθούς, συντάξεις και σας βάζουμε νέους φόρους ή “αξιοποιούμε” –δηλαδή ξεπουλάμε– τη δημόσια περιουσία», είναι φανερό ότι όχι μόνο δεν ενδιαφέρονται να κυβερνήσουν για το συμφέρον και την πρόοδο της χώρας και του λαού, αλλά νιώθουν και ενεργούν ΞΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΟ.