Η Αριστερά και ο λύκος.

Του Γιάννη Πανούση

Πορεύτηκα οικειοθελώς
στους άναρχους καιρούς
χρησμοδοτώντας
Ελ. Χωρεάνθη, «Ο καιρός της ουτοπίας»

Με ποιον είσαι;

Του Γιάννη Πανούση*

Φτιάχνουμε αγάλματα για να προσκυνάνε οι δικοί τους απόγονοι

Μ. Καλλιαντά – Γάλλιου, Οι χορωδίες των στοιχειωμένων

Μάντης κακών (εν μέσω ευφορίας;)

Του Γιάννη Πανούση*

Μου έλεγες:

Εξαρτάται

αν κοιμάσαι

για να ξεχάσεις

ή για να θυμηθείς

Έλσα Καρνέτη, «Κονσέρβα μαργαριτάρι».

Οι «ασυμβίβαστοι» συμβιβασμένοι.

Του Γιάννη Πανούση*

Ο πραγματικός, radical δάσκαλος ζει από τα ερωτήματα

κι όχι μόνον από τις απαντήσεις.

Ελιζ.Πολλάτου, κάθε μέρα της ζωής μας.

Μαλλιά-Κουβάρια

Του Γιάννη Πανούση

(Η Δημοκρατία αδυνατεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της)

Πηγαίνω συχνά στον φωτογράφο

Τουλάχιστον έτσι,

Χαμογελώ συχνότερα

Λένα Παππά, Στον φωτογράφο

Με θράσος

Του Γιάννη Πανούση*

•  Ίσως θα πρέπει να ξανασυναντήσουμε τον Έλληνα που ξέρει να μάχεται (κι όχι να κάθεται). Τον Έλληνα που επερωτά (όλους).

Πολιτικές καρικατούρες και χάρτινες φιγούρες

Του Γιάννη Πανούση, καθηγητή Εγκληματολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών

Πρέπει να δώσουμε τα συγχαρίκια μας σε ορισμένους βαπτισθέντες ή αναβαπτισθέντες υπουργούς της Νέας (δια;)κυβέρνησης:

Συνάνθρωποι ή απάνθρωποι ;

Από τον ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΟΥΣΗ

Πολέμησα χθες, πολεμώ σήμερα

θα πολεμήσω και αύριο αν υπάρχω.

Τις μέρες μου τις μετρώ

με τις μάχες μου

Αναστ. Μπαξεβανίδης, Δεν παραδίνομαι

Από τον ορισμό της απόλυτης φτώχειας («Ενα πρόσωπο είναι φτωχό αν το σύνολο των αποδοχών του δεν του επαρκεί για να αποκτήσει τα απολύτως αναγκαία για τη διατήρηση της φυσικής του απλώς δύναμης») έχουμε φτάσει ανεπαισθήτως (;) στην αποδοχή ως «φυσιολογικής» της σχετικής φτώχειας (όπου το άτομο δεν διαθέτει αρκετούς πόρους, με αποτέλεσμα να αποκλείεται ουσιαστικά από το συνηθισμένο επίπεδο διαβίωσης και από τις δραστηριότητες της κοινωνίας στην οποία ζει).