Ησαΐας ( Γεώργιος ) Παναγιώτου Δαλιάννης . Ιερομόναχος
Γεννήθηκε το 1796. Το 1805 μπήκε στο μοναστήρι όπου έμεινε ένα χρόνο.Το 1806 πήγε στην μονή Δομπούς όπου έγινε μοναχός το 1811. Το 1822 χειροτονήθηκε ιεροδιάκονος και ιερέας στο Χρυσσό Φωκίδας. Γράμματα έμαθε στη Λιβαδειά. Ήταν φιλομαθής.Το 1834 επανήλθε στον Όσιο Λουκά όπου έγινε ηγούμενος και σύμβουλος. Πέθανε το 1875.
Γενναίος και ¨υπέρ το δέον θαρραλέος¨,πολέμησε στη Στυλίδα, στη Δόμβραινα μαζί με τον Γιαννάκη αδελφό του Οδυσσέα Ανδρούτσου ο οποίος και σκοτώθηκε εκεί.Πολέμησε επίσης στο Δίστομο στην Αράχωβα και στη μάχη της μονής Δομπούς.
¨Ο Στειριεύς Ησαΐας ήν εξωτερικού μεγαλοπρεπούς, θεωρητικός, μειλίχιος τους τρόπους και αγαθός, κατά πάντα δ΄ανήρ αρχαικός και γέρων έτι διατηρήσας τον αρειμάνιον εκείνον χαρακτήρα του γενναίου μαχητού του ιερού αγώνος,αλλ΄ αι ανεξίτηλοι ουλαί βαθειών πληγών, άς μαχόμενος ο μοναστής του Οσίου Λουκά έλαβε ¨
Την μεγαλοπρεπή και σεβάσμια μορφή του μελέτησε ο Γερμανός ζωγράφος Ερνέστ Ρειτσέλερ , γράφει ο Κρέμος .όταν επισκέφτηκε τη μονή. Μετά την απελευθέρωση όταν επισκέφτηκε την μονή ο βασιλιάς Όθωνας, αφού του διηγήθηκε την συμβολή της μονής στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα στο τέλος του είπε με βροντερή φωνή : ¨Ούλοι , Μεγαλειότατε, ούλοι επολεμήσαμεν παλικαρίσια για την ελευθερία,.... ( και σηκώνοντας το ράσο του έδειξε τις πληγές του ) τώρα όμως πεινούμεν, Μεγαλειότατε...... Άς ζήσει το έθνος μας,ας ζήσει η μεγαλειότης σου.... και ημείς ας ψοφήσωμεν... Στον Αγώνα του 1821 οι Στειριώτες πολέμησαν στο πλευρό των οπλαρχηγών της Ρούμελης, Διάκου, Μπούσγου, Ανδρούτσου και Καραΐσκάκη. Οι αγωνιστές Στειριώτες ΄21 ήταν ο Ανθυπολοχαγός Σπάρος Δημήτριος και οι στρατιώτες Ανέστης Λιάκος, Γεωργίου Θανάσης, Γεωργίου Λιάκος, Δαλιάννης Λουκάς, Λαγός ή Χαραλάμπης Κώστας, Μήλιος ή Δημητρίου Λεονάρδος, Ξυνός ή Στειριανός Παναγιώτης και Ρόδης ή Γεωργίου Λιάκος.
