ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΤΙΚΥΡΑΣ "Η ΑΡΤΕΜΙΣ"

Στειριώτισσες και Στειριώτες..... που είναι ο τόπος σου; που είναι ο αιγιαλός σου;

Ε. Μυτιληναίος: Η φορολογία μας πλήττει, τιμωρείται η επιτυχία. (capital .gr 19/11/2010)

• "Διαφωνούμε κάθετα με το καθεστώς φορολογίας που εφαρμόζεται στις επιχειρήσεις"
• " Κάναμε τεράστιες προσπάθειες στον όμιλο να ανταπεξέλθουμε στο δύσκολο περιβάλλον της χώρας".
• " Επιχειρήσεις που ανταπεξέρχονται με επιτυχία στο διεθνή ανταγωνισμό εταιρειών από τις πιο προηγμένες οικονομικά χώρες του κόσμου, τελικά «τιμωρούνται» αυστηρά για την επιτυχία τους"

Πως ψήφισε το Στείρι στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές της 14ης Νοεμβρίου 2010.

ΕΓΓΕΓΡΑΜΕΝΟΙ	874
ΨΗΦΙΣΑΝ	653
ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ
Ανεξάρτητη ενωτική πρωτοβουλία	357
Δημοτική συνεργασία Διστόμου - Στειρίου - Αράχωβας -Αντίκυρας	267
ΛΕΥΚΑ	14
ΑΚΥΡΑ	15
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
"Στερεά Ελλάδα - Κλέαρχος Περγαντάς"	300
"Μαζί για τη Στερεά Ελλάδα της ανάπτυξης"	286
ΛΕΥΚΑ	32
ΑΚΥΡΑ	35

Μήπως έφτασεν η ώραν σας;

Γράφει ο Γιώργος Σαρρής

Αγαπητά μας "αφεντικά"
  
Έχω κάπως  μερδευτεί και θέλω λίγη βοήθεια.Ακούω τόσα πολλά και καταλαβαίνω τόσα λίγα που χρειάζονται μερικές εξηγήσεις.

Τόσα χρόνια κάναμε υπομονή για το όνειρο της "Ανάπτυξης" που έτρεχε στην Ελλάδα με πρωτοφανείς ρυθμούς όπως λέγατε.Μετά από τόσα χρόνια 'Ανάπτυξης' γιατί αντί να αναπτυχθούμε συρρικνωθήκαμε;

περισσότερα από Τα νέα του Στειρίου

ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ  ΣΤΗΝ ΟΘΟΝΗ

Κύκλο προβολών ξεκινά φέτος η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λεβαδείας. Θα προβληθούν ταινίες που βασίζονται σε λογοτεχνικά κείμενα. Η αρχή θα γίνει με την προβολή της ταινίας του Κώστα Φέρρη «Η Φόνισσα», που είναι βασισμένη στην ομώνυμη νουβέλα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Την ηρωϊδα της ταινίας, που είναι παραγωγή του 1974, ενσαρκώνει η ηθοποιός Μαρία Αλκαίου.

Η ταινία αποδίδει με μοντέρνο ύφος την ιστορία της Φραγκογιαννούς.

«Κρίση επιβίωσης»...

Του Ρούσσου Βρανά 
«Κρίση επιβίωσης»  θα µπορούσε να ήτανο τίτλος ενός ακόµη ποιήµατος του ποιητή Χέρµαν βαν Ρόµπαϊ, που τυχαίνει να είναι και πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Οµως ήταν µια κραυγή αγωνίας, στην αποστροφή του πως «η επιβίωση της Ευρωπαϊκής Ενωσης εξαρτάται από την επιβίωση του νοµίσµατός της». 

Το ενιαίο νόµισµα δεν αποτελεί πια τον συνδετικό ιστό που άλλοτε κρατούσε την Ευρώπη ενωµένη. Το αντίθετο µάλιστα. Την οδηγεί σε αλλεπάλληλες και καθηµερινές αψιµαχίες και αντεγκλήσεις. «Πρώτα είχαµε τα ξεσπάσµατα του αντιπροέδρου της ελληνικής κυβέρνησης που κατηγόρησε τους Γερµανούς ότι έκλεψαν το ελληνικό χρυσάφι από τα θησαυροφυλάκια της ελληνικής κεντρικής τράπεζας και σκότωσαν 300.000 ανθρώπους στη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής», υπενθυµίζει ο αρθρογράφος Ιβανς Πρίτσαρντ στην εφηµερίδα «Ντέιλι Τέλεγκραφ».

Εύθρυπτο οικοδόμημα

Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

Τα φρικώδη τα ξέρουμε, τα ζούμε: περικοπές, ανεργία, άγρια φορολογία, πρωτοφανής ύφεση.

Η συνέχεια ισοϋψής: περικοπές μισθών και στον ιδιωτικό τομέα, απολύσεις στο Δημόσιο, νέες αυξήσεις εμμέσων φόρων, περαιτέρω περικοπή δημοσίων επενδύσεων. *** Πού κατατείνουν, υποβολέα, οι εντολές των επικυρίαρχων και ο κυνισμός του ΣΕΒ; Πολύ απλά: στην εξομοίωση των μισθών με εκείνους της Ασίας και των χωρών του πρώην «υπαρκτού». Δήθεν για λόγους ανταγωνιστικότητος. Ομως το βασικό πρόβλημα, τουλάχιστον της ελληνικής οικονομίας, δεν είναι η επιβάρυνση του κόστους των προϊόντων λόγω του -έτσι κι αλλιώς- γλίσχρου μεροκάματου, αλλά εξαιτίας άλλων παραγόντων (ποιότητα, διαφήμιση, αδυναμία εισόδου σε ξένες αγορές κτλ.). Απόδειξη αποτελεί το γεγονός ότι ακριβά προϊόντα (π.χ. γερμανικά) είναι ευπώλητα στην παγκόσμια αγορά ***

Αντίσταση κατά του Τέταρτου Ράιχ

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ανελέητη είναι πλέον η σύγκρουση. Χωρίς προσχήματα η γερμανική ηγεσία απαιτεί να καθυποτάξει στον οικονομικό τομέα όλες τις χώρες της Ευρωζώνης και της ΕΕ και να τις μετατρέψει σε οικονομικές αποικίες του Τέταρτου Ράιχ.

Απαιτεί η οικονομική πολιτική τους να καθορίζεται από το Βερολίνο, με «βιτρίνα» τα όργανα της ΕΕ, και επιδιώκει να αναιρέσει εμπράκτως αλλά και θεσμικά το μοναδικό ίσως πλεονέκτημα που ήλπιζαν να έχουν οι ασθενέστερες ευρωπαϊκές οικονομίες από το ευρώ: τη δυνατότητά τους να δανείζονται με χαμηλά επιτόκια.

Ευχαριστήριο μήνυμα του Γιώργου Ζιώγα.

 Φίλες και φίλοι.

   

   Θεωρώ υποχρέωση μου να ευχαριστήσω από καρδιάς όλες και όλους εσάς, που με  τιμήσατε με την ψήφο σας στις Περιφερειακές  εκλογές της 7^ης Νοεμβρίου.

    Ευχαριστώ όμως και αυτούς που δεν με ψήφισαν για τους δικούς τους λόγους ο καθένας, γιατί αυτό απαιτεί η αρχή  της Δημοκρατίας.

    Η τιμή που μου έκαναν  5084 ψηφοφόροι  με καθιστά περισσότερο υπεύθυνο να ανταποκριθώ στις προσδοκίες  σας και να αγωνιστώ με όλες μου τις δυνάμεις για ουσιαστικές λύσεις στα χρονίζοντα προβλήματα του Νομού μας και ολόκληρης της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας.

Ν.E. ΠΑΣΟΚ Βοιωτίας.

 ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

Με αφορμή διάφορες δηλώσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας και αφορούν διαγραφές μελών του ΠΑΣΟΚ γνωστοποιούμε ότι η διαγραφή μέλους  του Κινήματος γίνεται  μέσα από συγκεκριμένες καταστατικές διαδικασίες και  η τελική απόφαση λαμβάνεται από την ΕΚΑΠ    (Επιτροπή Καταστατικού και Πιστοποίησης) μετά από αιτιολογημένη έκθεση των αρμοδίων οργάνων.

Η αρχαία σκουριά

Αποσπάσματα από το ομώνυμο βιβλίο της Μάρως Δούκα


Κι εγώ που θ’ αντιστέκομαι στα συνθήματα και στους εύκολους μελλοντισμούς, εγώ επίσης θα τους ανακινώ δακρύβρεχτους μέσα μου, επειδή αδύνατο να ξεχάσω πάνω στον πάγκο ένα παιδί γεμάτο αίματα στο στήθος. Το κοιτάζαμε και δεν ξέραμε πώς να το βοηθήσουμε. Αυτό γελούσε και μας έδινε κουράγιο κι εμείς κοιτάζαμε τους κόκκινους λεκέδες σαν υπνωτισμένοι. Το δέναν να σταματήσει η αιμορραγία κι αλλού ζουλούσαν τα τραύματα κι έβγαιναν αφροί. Έβλεπα το συνάδελφο δίπλα μου που έχωνε στις πληγές τα χέρια του. Το αίμα με τύφλωνε. Με το πρόσχημα ότι λιποθυμώ, βγήκα απ’ την αίθουσα όπου είχαμε στήσει το πρόχειρο ιατρείο. Έτρεξα στην καγκελόπορτα. Το θωρακισμένο της Αστυνομίας έριχνε από την Γ΄ Σεπτεμβρίου. Σκορπισμένοι εδώ κι εκεί έξω στο δρόμο, όσοι απόμεναν, σύναζαν τ’ αποκαΐδια. Είχαν φτάσει κι έσβηναν με τα ούρα τους τις φωτιές που άναβαν για να καίνε τ’ αέρια. Απ’ τα κάγκελα τους δίναν μπαμπάκι, βαζελίνη, νερό. Κάθε τόσο: Μπράβο αγωνιστές, μπράβο ήρωες του ’21. Πλάι μου έστεκε ένας που φώναζε κι επευφημούσε τους απ’ έξω, μου φάνηκε πως τ’ αντιμετώπιζε σαν καθήκον να κρατά με τα μεγάλα λόγια του συντροφιά σ’ όσους σταματούσαν μια στιγμή ν’ ανασάνουν κι ύστερα ξανάτρεχαν μες στη φωτιά, στα σκοτεινά – ήταν ένα θέαμα που έλεγα καλύτερα να πεθάνω τώρα. Στων πολλών το θάνατο, θάνατος δε λογάται· κι ήθελα να πεθάνω με τους διακόσιους εδώ απ’ έξω. Κι ευγνωμονούσα την τύχη μου που έγινα αριστερή. [...]